ମୁନ୍ସୀ ପ୍ରେମଚନ୍ଦ ହିନ୍ଦୀ କଥା ସାହିତ୍ୟର ଜଣେ ଏପରି ଯୁଗପ୍ରବର୍ତ୍ତକ ସାହିତ୍ୟିକ ଥିଲେ, ଯିଏ ଉପନ୍ୟାସ ଓ ଗଳ୍ପକୁ ଜନଜୀବନର ବାସ୍ତବ ସମସ୍ୟା ସହିତ ଯୋଡ଼ିଥିଲେ.
ସେ କୃଷକ, ଶ୍ରମିକ, ମହିଳା, ବଞ୍ଚିତ ବର୍ଗ ତଥା ଗ୍ରାମାଞ୍ଚଳ ସମାଜର ଯନ୍ତ୍ରଣା, ସଂଘର୍ଷ ଏବଂ ନୈତିକ ମୂଲ୍ୟବୋଧକୁ ନିଜର ରଚନାଗୁଡ଼ିକରେ ସଜୀବ ରୂପେ ଚିତ୍ରଣ କରିଥିଲେ.
ତାଙ୍କର କୃତିଗୁଡ଼ିକ ସାମାଜିକ ଚେତନାର ଏକ ଅମୂଲ୍ୟ ଧରୋହର ଅଟେ.
ଭାରତର ସ୍ୱାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମ ପ୍ରତି ତାଙ୍କର ନିଷ୍ଠା ମଧ୍ୟ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉଲ୍ଲେଖନୀୟ ଥିଲା.
ମହାତ୍ମା ଗାନ୍ଧୀଙ୍କ ଅସହଯୋଗ ଆନ୍ଦୋଳନଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରଣାପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇ ସେ ୧୯୨୧ ମସିହାରେ ସରକାରୀ ସେବା ତ୍ୟାଗ କରିଥିଲେ ଏବଂ ଜାତୀୟ ଜାଗରଣ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଜକୁ ସମର୍ପଣ କରିଥିଲେ.
ଭାରତୀୟ ସଂସ୍କୃତି, ଧର୍ମ ଏବଂ ଜୀବନ ମୂଲ୍ୟବୋଧର ସନ୍ଦର୍ଭରେ ପ୍ରେମଚନ୍ଦ ସତ୍ୟ, ନ୍ୟାୟ, କରୁଣା, କର୍ତ୍ତବ୍ୟ, ପାର୍ବାରିକ ମର୍ଯ୍ୟାଦା, ସାମାଜିକ ସମରସତା ତଥା ମାନବୀୟ ସମ୍ବେଦନାକୁ ବିଶେଷ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦେଇଥିଲେ.
ତାଙ୍କର ରଚନାଗୁଡ଼ିକ ଭାରତୀୟ ସମାଜର ନୈତିକ ଆଦର୍ଶ ଏବଂ ଲୋକଜୀବନର ସାଂସ୍କୃତିକ ଚେତନାକୁ ସଶକ୍ତ ଅଭିବ୍ୟକ୍ତି ପ୍ରଦାନ କରିଥାଏ.