ପଞ୍ଚ ପରିବର୍ତ୍ତନ ମାଧ୍ୟମରେ ରାଷ୍ଟ୍ର ପ୍ରଗତିର ମାର୍ଗ ପ୍ରସସ୍ତ ହେବ
ରାୟପୁର। ରାଷ୍ଟ୍ରୀୟ ସ୍ୱୟଂସେବକ ସଂଘର ଶତାବ୍ଦୀ ବର୍ଷ ପାଳନ ଅବସରରେ ଛତିଶଗଡ଼ ରାୟପୁରର ଅଭନପୁରର ସୋନପୈରୀରେ ଅସଙ୍ଗ ଦେବ କବୀର ଆଶ୍ରମରେ ଏକ ବିଶାଳ ହିନ୍ଦୁ ସମ୍ମିଳନୀ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୋଇଥିଲା।
ହିନ୍ଦୁ ସମ୍ମିଳନୀରେ ମୁଖ୍ୟ ବକ୍ତାଭକ୍ତା ଭାବେ ଆରଏସଏସ ସରସଂଘଚାଳକ ଡକ୍ଟର ମୋହନ ଭାଗବତ ଜୀ, ମୁଖ୍ୟ ଅତିଥି ପୂଜ୍ୟ ଗୁରୁଦେବ ରାଷ୍ଟ୍ରୀୟ ସନ୍ଥ ଶ୍ରୀ ଅସଙ୍ଗ ଦେବ ଜୀ ଏବଂ ବିଶେଷ ଅତିଥି ରୂପେ ଗାୟତ୍ରୀ ପରିବାରର ସମାଜସେବୀ ଉର୍ମିଳା ନେତାମ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ ।
ସରସଂଘଚାଳକ ଜୀ କହିଛନ୍ତି ଯେ ସଂଘର ଶତାବ୍ଦୀ ବର୍ଷ ପୂରଣ ହେଉଥିବାରୁ ସାରା ଦେଶରେ ହିନ୍ଦୁ ସମ୍ମିଳନୀ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହେଉଛି। ସଂଘର ପ୍ରତିଷ୍ଠାର ଶତାବ୍ଦୀ ବର୍ଷ ଏକ ଉତ୍ସବ ନୁହେଁ, ବରଂ ରାଷ୍ଟ୍ର ଏବଂ ସାମାଜ କାଯ୍ୟକୁ ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ କରିବାର ଏକ ସୁଯୋଗ। ଏହି ଅବସରରେ ପଞ୍ଚ ପରିବର୍ତ୍ତନର ବିଷୟକୁ ନେଇ ସ୍ୱୟଂସେବକମାନେ ସମାଜକୁ ଯାଉଛନ୍ତି। ଆମେ କେବଳ ସଙ୍କଟ ବିଷୟରେ ଆଲୋଚନା କରୁନାହୁଁ, ବରଂ ସମାଧାନ ବିଷୟରେ ମଧ୍ୟ ଆଲୋଚନା କରୁ, କାରଣ ଯଦି ଆମେ ସୁସ୍ଥ ରହିବୁ, ତେବେ ସଙ୍କଟର କୌଣସି ପ୍ରଭାବ ପଡ଼ିବ ନାହିଁ। ଏକ ପ୍ରେରଣାଦାୟକ ଘଟଣା ବିଷୟରେ ଉଲ୍ଲେଖ କରି ସେ କହିଥିଲେ, “ଗୋଟିଏ ମୁଶା ଶୋଇଥିଲା। ହଠାତ୍ ଗୋଟିଏ ପତ୍ର ପଡ଼ିଗଲା, ଏବଂ ସେ ଭୟଭୀତ ହୋଇଗଲା। ସେ ଭଗବାନଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲା, ‘ତୁମେ ମୋତେ ଏତେ ଛୋଟ କାହିଁକି କଲ? ମୋତେ ହାତୀ ପରି କର।’ ଭଗବାନ କହିଲେ, ‘ତଥାସ୍ତୁ’ ସେ ପୋଖରୀକୁ ଗାଧୋଇବାକୁ ଗଲା। ସେଠାରେ ଥିବା ବେଙ୍ଗମାନେ କହିଲେ, ‘ସେଠାରେ କୁମ୍ଭୀର ଅଛନ୍ତି, ସେଠାକୁ ଯାଅ ନାହିଁ।’ ମୁଶା କହିଲା, ‘ହେ ଭଗବାନ, ଦୟାକରି ମୋତେ କୁମ୍ଭୀର ପରି ଘନ ଚର୍ମ ଦିଅ।’ ଈଶ୍ୱର କହିଲେ, ‘ତଥାସ୍ତୁ’ । ପରଦିନ, ଯେତେବେଳେ ସେ ଜଙ୍ଗଲରେ ଭ୍ରମଣ କରୁଥିଲା, ପଶୁମାନେ କହିଲେ, ‘ଦୌଡ଼! ଜଙ୍ଗଲୀ ମଇଁଷିର ଏକ ପଲ ଆସୁଛି; କୌଣସି ଘନ ଚର୍ମ କାମ କରିବ ନାହିଁ।’ ମୁଶାଟି ପୁଣି ଥରେ ଭଗବାନଙ୍କୁ ମନେ ପକାଇଲା। ଭଗବାନ କହିଲେ, ‘ଭିନ୍ନ ରୂପ ଏବଂ କ୍ଷମତା ମାଗିବା ପରିବର୍ତ୍ତେ, ତୁମେ ଭୟ ଦୂର କରିବାର ବର ମାଗିବା ଉଚିତ।’
ଆମକୁ ପାଞ୍ଚଟି କଥାକୁ ବ୍ୟବହାରରେ ଲଗାଇବାକୁ ପଡିବ। ପ୍ରଥମେ ଆମକୁ ପାରସ୍ପରିକ ଭେଦଭାବ ଦୂର କରିବାକୁ ପଡିବ। ଆମକୁ ସମାଜର ପ୍ରତ୍ୟେକ ବର୍ଗର ସୁଖ ଏବଂ ଦୁଃଖରେ ସାମିଲ ହେବାକୁ ପଡିବ। ମୁଁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମୋର ବନ୍ଧୁ କରିବି; ଏହା ହେଉଛି ସାମାଜିକ ସମରସତା। ଜଳ ଉତ୍ସ ଯାହା ବି ଥିବ ତାହା ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଉପଲବ୍ଧ ହେବା ଉଚିତ।
ଦ୍ୱିତୀୟତଃ ସପ୍ତାହରେ ଗୋଟିଏ ଦିନ ଘରେ ଏକାଠି ଭଜନ ଗାଇବା ଏବଂ ଘରେ ରନ୍ଧା ହୋଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ ଏକାଠି ବସି ଖାଇବା । ପରସ୍ପରର ସୁଖ ଦୁଃଖ ବିଷୟରେ ଆଲୋଚନା କରିବା। ଆମେ କିଏ ଏବଂ ଦେଶର ଅବସ୍ଥା ବିଷୟରେ ଆଲୋଚନା କରିବା। ମହାନ ଆଦର୍ଶ ବିଷୟରେ ଆଲୋଚନା କରିବା ସହିତ ଜୀବନରେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ କିପରି ଗ୍ରହଣ କରିବେ ତାହା ଆଲୋଚନା କରି ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଅନୁପ୍ରାଣିତ କରନ୍ତୁ।
ତୃତୀୟତଃ ଆଜି ଆମେ ବିଶ୍ୱ ଉଷ୍ମତାର ଆହ୍ୱାନର ସମ୍ମୁଖୀନ ହେଉଛୁ। ପରିବେଶକୁ ସୁରକ୍ଷା ଦେବା ପାଇଁ ମୁଁ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ସ୍ତରରେ କ’ଣ କରିପାରିବି? ଆମେ ଥରେ ବ୍ୟବହାର ହେଉଥିବା ପ୍ଲାଷ୍ଟିକର ବ୍ୟବହାର କିପରି ହ୍ରାସ କରିପାରିବୁ? ଗଛ ଲଗାନ୍ତୁ ଏବଂ ଜଳ ସଂରକ୍ଷଣର ଅଭ୍ୟାସ କରନ୍ତୁ।
ଚତୁର୍ଥତଃ ‘ସ୍ୱ’ପଥ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତୁ। ଘରେ, ପରିବାରରେ ଏବଂ ସମାଜରେ ସ୍ୱ ଭାଷା କୁହନ୍ତୁ। ଯଦି ଅନ୍ୟ ରାଜ୍ୟରେ ରହୁଛନ୍ତି ତେବେ ସେଠିକାର ଭାଷା ମଧ୍ୟ ଶିଖନ୍ତୁ। ପ୍ରତିଦିନ ନିଜସ୍ୱ ପୋଷାକ ପିନ୍ଧି ନ ପାରିଲେ ମଧ୍ୟ ପୂଜା ସମୟରେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ପିନ୍ଧିପାରିବେ। ନିଜସ୍ୱ ପୋଷାକ ପିନ୍ଧିବା ନ ଜାଣିବା ଠିକ୍ ନୁହେଁ। ଆମକୁ ଅଧିକ ଥର ସ୍ୱଦେଶୀ ଉତ୍ପାଦ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ।
ପଞ୍ଚମ ଧାର୍ମିକ ଆଚରଣ ଅଭ୍ୟାସ କରିବା ପାଇଁ ଆମକୁ ନାଗରିକ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ପାଳନ କରିବା ଉଚିତ। ଆମର ପୂର୍ବପୁରୁଷମାନେ ଆମକୁ ସମ୍ବିଧାନ ଦେଇଛନ୍ତି; ଏହା ଆମର ମୂଲ୍ୟବୋଧ ଏବଂ ସାଂସ୍କୃତିକ ଦର୍ଶନକୁ ପ୍ରତିଫଳିତ କରେ। ଆମକୁ ଏହାକୁ ଅନୁସରଣ କରିବା ଉଚିତ। କିଛି ଜିନିଷ ଆଇନଗତ ନୁହେଁ, ଯେପରିକି ପିତାମାତା ଏବଂ ବୟସ୍କଙ୍କ ପାଦ ଛୁଇଁବା, ଯାହା ନମ୍ରତାକୁ ବଢ଼ାଏ। ପିଲାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସଂସ୍କାର ଆଣେ । ପରିବାରରେ ପିଲାମାନେ ଦାନ କରିବା ଏକ ପରମ୍ପରା, ଯାହା ଦାୟିତ୍ୱର ଭାବନାକୁ ବଢ଼ାଏ।