ପଦ୍ମଭୂଷଣ ପଣ୍ଡିତ ରାମକିଙ୍କର ଉପାଧ୍ୟାୟ ଆଧୁନିକ ଭାରତର ଜଣେ ମହାନ ମାନସ ମର୍ମଜ୍ଞ, ରାମକଥା ପ୍ରବକ୍ତା ଏବଂ ଭାରତୀୟ ଜ୍ଞାନ ପରମ୍ପରାର ଅଗ୍ରଣୀ ବ୍ୟାଖ୍ୟାକାର ଥିଲେ।
ସେ ଆପଣଙ୍କର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଜୀବନ ଗୋସ୍ୱାମୀ ତୁଳସୀଦାସ କୃତ ଶ୍ରୀରାମଚରିତମାନସର ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ, ସାଂସ୍କୃତିକ ଏବଂ ଦାର୍ଶନିକ ସନ୍ଦେଶକୁ ଜନଜନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚାଇବାରେ ସମର୍ପିତ କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କର ରାମକଥା କେବଳ ଧାର୍ମିକ ପ୍ରବଚନ ନଥିଲା, ବରଂ ଭାରତୀୟ ସଂସ୍କୃତି, ରାଷ୍ଟ୍ର ଚେତନା, ନୈତିକ ଜୀବନ ଏବଂ ମାନବୀୟ ମୂଲ୍ୟବୋଧର ସଶକ୍ତ ସନ୍ଦେଶ ଥିଲା।
ସେ ତାଙ୍କର ବ୍ୟାଖ୍ୟାନ ଏବଂ ଲେଖନ ମାଧ୍ୟମରେ ସନାତନ ଧର୍ମର ଆଦର୍ଶଗୁଡ଼ିକୁ ଆଧୁନିକ ସମାଜ ସହିତ ଯୋଡ଼ିଥିଲେ ତଥା ଯୁବକମାନଙ୍କୁ ଭାରତୀୟ ଜ୍ଞାନ ପରମ୍ପରା ପ୍ରତି ନୂତନ ଆସ୍ଥା ଜଗାଇଥିଲେ। ତାଙ୍କର ଅନେକ ପୁସ୍ତକରେ ‘ମାନସ ଚିନ୍ତନ’, ‘ମାନସ ମନ୍ଥନ’, ‘ମାନସ ଦର୍ପଣ’ ତଥା ରାମଚରିତମାନସ ଉପରେ ଆଧାରିତ ଅନ୍ୟ ଗ୍ରନ୍ଥ ବିଶେଷ ରୂପେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଅଟେ।
ବର୍ଷ ୧୯୯୯ରେ ଭାରତ ସରକାର ତାଙ୍କୁ ‘ପଦ୍ମଭୂଷଣ’ରେ ସମ୍ମାନିତ କରି ତାଙ୍କର ସାହିତ୍ୟିକ ଏବଂ ସାଂସ୍କୃତିକ ଅବଦାନକୁ ରାଷ୍ଟ୍ରୀୟ ସମ୍ମାନ ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲେ।
ଆଜି ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ବିଚାର ଭାରତୀୟ ସଂସ୍କୃତି, ରାମଭକ୍ତି ଏବଂ ଲୋକମଙ୍ଗଳର ପ୍ରେରଣା ରୂପେ ସ୍ମରଣ କରାଯାଆନ୍ତି