ମହାପୁରୁଷ ଅତିବଡ଼ି ଜଗନ୍ନାଥ ଦାସ: ଓଡ଼ିଆ ଅସ୍ମିତାର ପ୍ରାଣପୁରୁଷ
ଓଡ଼ିଆ ଜାତିର ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଚେତନା, ଭାଷା, ସଂସ୍କୃତି ଏବଂ ସାମାଜିକ ଜୀବନଧାରାରେ ମହାପୁରୁଷ ଅତିବଡ଼ି ଜଗନ୍ନାଥ ଦାସଙ୍କ ଅବଦାନ ଅମର ଏବଂ ଅତୁଳନୀୟ। ୧୫ଶ-୧୬ଶ ଶତାବ୍ଦୀର ପଞ୍ଚସଖା ଯୁଗର ଏହି ମହାନ ସାଧକ ଓଡ଼ିଆ ଜାତିକୁ ଯାହା ଦେଇଯାଇଛନ୍ତି, ତାହା କେବଳ ଏକ ସାହିତ୍ୟିକ କୃତି ନୁହେଁ, ବରଂ ଓଡ଼ିଆ ପ୍ରାଣର ସଞ୍ଜୀବନୀ।
ଓଡ଼ିଆ ଭାଗବତ: ଓଡ଼ିଆ ଘରର ପ୍ରାଣବିନ୍ଦୁ
- ସରଳ ଭାଷା ଓ ନବାକ୍ଷର ବୃତ୍ତ: ଜଗନ୍ନାଥ ଦାସ ସଂସ୍କୃତ ଭାଷାର ଗୂଢ଼ ତତ୍ତ୍ବକୁ ସାଧାରଣ ଲୋକଙ୍କ ନିକଟରେ ପହଞ୍ଚାଇବା ପାଇଁ ଅତି ସରଳ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାରେ ‘ନବାକ୍ଷର ବୃତ୍ତ’ରେ ‘ଓଡ଼ିଆ ଭାଗବତ’ ରଚନା କରିଥିଲେ।
- ଭାଗବତ ଟୁଙ୍ଗି: ଓଡ଼ିଶାର ପ୍ରତିଟି ଗ୍ରାମରେ ‘ଭାଗବତ ଟୁଙ୍ଗି’ ଓଡ଼ିଆ ସଂସ୍କୃତି, ଶୃଙ୍ଖଳା, ନୈତିକତା ଏବଂ ସାମାଜିକ ଏକତାର କେନ୍ଦ୍ରବିନ୍ଦୁ ପାଲଟିଥିଲା।
‘ଅତିବଡ଼ି’ ଉପାଧି ଏବଂ ଭକ୍ତି ଆନ୍ଦୋଳନ
- ଶ୍ରୀଚୈତନ୍ୟ ମହାପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କର ଅଗାଧ ଭକ୍ତି, ନମ୍ରତା ଏବଂ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ସାଧନାରେ ପ୍ରଭାବିତ ହୋଇ ତାଙ୍କୁ ‘ଅତିବଡ଼ି’ (ଅର୍ଥାତ୍ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଭକ୍ତ) ଉପାଧିରେ ଭୂଷିତ କରିଥିଲେ।
- ସେ ଓଡ଼ିଶାରେ ଭକ୍ତି ଆନ୍ଦୋଳନକୁ ଗଣମୁଖୀ କରିବାରେ ପ୍ରମୁଖ ଭୂମିକା ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ।
ପଞ୍ଚସଖାଙ୍କ ଦର୍ଶନ ଓ ସମାଜ ସଂସ୍କାର
- ବଳରାମ ଦାସ, ଜଗନ୍ନାଥ ଦାସ, ଅଚ୍ୟୁତାନନ୍ଦ ଦାସ, ଯଶୋବନ୍ତ ଦାସ ଏବଂ ଅନନ୍ତ ଦାସ—ଏହି ‘ପଞ୍ଚସଖା’ ଜ୍ଞାନ, କର୍ମ ଓ ଭକ୍ତିର ସମନ୍ୱୟ ଘଟାଇ ସମାଜର ସମସ୍ତ ବର୍ଗଙ୍କୁ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଦିଗ୍ଦର୍ଶନ ଦେଇଥିଲେ।
“ଜଗନ୍ନାଥ ଦାସଙ୍କ ଭାଗବତ କେବଳ ଏକ ଗ୍ରନ୍ଥ ନୁହେଁ, ଏହା ଓଡ଼ିଆ ଜାତିର ଜୀବନବେଦ ଏବଂ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ମାର୍ଗଦର୍ଶକ।”
ମହାପୁରୁଷଙ୍କ ଏହି ପବିତ୍ର ଜୟନ୍ତୀ ଅବସରରେ ତାଙ୍କର ଚରଣକମଳରେ ଆମର ଗଭୀର ଶ୍ରଦ୍ଧାଞ୍ଜଳି