ଲଳିତା ସପ୍ତମୀ ହେଉଛି ଶ୍ରୀରାଧାଙ୍କର ଆଦ୍ୟ ସଖୀ ତଥା ଅଷ୍ଟସଖୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ‘ଲଳିତା ଦେବୀ’ଙ୍କର ଆବିର୍ଭାବ ତିଥି। ଏହି ପବିତ୍ର ଦିବସ ମୁଖ୍ୟତଃ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ, ଶ୍ରୀରାଧା ଏବଂ ଲଳିତା ସଖୀଙ୍କ ନିଷ୍କାମ ପ୍ରେମ, ଭକ୍ତି ଓ ସେବା ଭାବର ପ୍ରତୀକ।
ଲଳିତା ସପ୍ତମୀର ମୁଖ୍ୟ ପବିତ୍ର ବାର୍ତ୍ତାଗୁଡ଼ିକ ହେଲା:
- ନିଷ୍କାମ ସେବା ଓ ଭକ୍ତି: ଲଳିତା ଦେବୀ ନିଜର ସୁଖ-ସ୍ଵାଚ୍ଛନ୍ଦ୍ୟ ନ ଚାହିଁ ସଦାସର୍ବଦା ଶ୍ରୀରାଧା-କୃଷ୍ଣଙ୍କ ମିଳନ ଓ ସେବାରେ ନିଜକୁ ସମର୍ପିତ କରିଥିଲେ। ଏହା ଆମକୁ ଶିଖାଏ ଯେ ସଚ୍ଚା ପ୍ରେମ ଓ ଭକ୍ତିରେ ସ୍ୱାର୍ଥପରତା ନଥାଏ, ବରଂ ନିଶ୍ଚଳ ସମର୍ପଣ ଭାବ ଥାଏ।
- ସନ୍ମାର୍ଗ ପ୍ରଦର୍ଶନ: ଲଳିତା ସଖୀ ଶ୍ରୀରାଧାଙ୍କର ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରିୟ ଏବଂ ଗୁରୁତୁଲ୍ୟା ଥିଲେ। ସେ ସର୍ବଦା ଶ୍ରୀରାଧା-କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଲୀଳାରେ ମାର୍ଗଦର୍ଶକ ସାଜୁଥିଲେ। ଏହି ଦିବସ ଆମକୁ ଜୀବନରେ ସତ୍ୟ, ଧର୍ମ ଓ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ମାର୍ଗରେ ଚାଲିବାର ପ୍ରେରଣା ଦିଏ।
- ସଖ୍ୟ ଭାବ ଓ ଏକତା: ଭଗବାନଙ୍କୁ କେବଳ ଭୟ କିମ୍ବା ଆରାଧନା ନୁହେଁ, ସଖା ବା ବନ୍ଧୁ ଭାବରେ ମଧ୍ୟ ଆପଣେଇ ହୁଏ। ଲଳିତା ସପ୍ତମୀ ନିର୍ମଳ ବନ୍ଧୁତା ଓ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଏକତାର ବାର୍ତ୍ତା ଦେଇଥାଏ।
ଏହି ପବିତ୍ର ତିଥିରେ ନିଜ ଭିତରର ଅହଂକାର ବୋଳା ଭାବକୁ ତ୍ୟାଗ କରି ପ୍ରେମ, ସେବା ଓ ସମର୍ପଣ ମନୋଭାବ ଗ୍ରହଣ କରିବା ହିଁ ଲଳିତା ସପ୍ତମୀର ସପ୍ରକୃତ ସନ୍ଦେଶ।